- Duygusal potansiyelin ağırlıklı olarak geliştii; çocuğun 9-12 yaşları arasını kapsayan, beyindeki limbik sistemin (orta beyin) daha aktif olduğu dönemdir.

Bu dönemde gelişen duygusal potansiyel çocuğa duyguların kaynağını fark etme bağlantı ve ilişki kurma becerisi kazandırır. Böylece kendi hislerini ve başkalarının hislerini deşifre etmeye başlar. Artık kendi duygusal durumunun farkında olduğu gibi, çevresindeki insanların da duygusal durumlarının farkındadır.

İlişkiler, bağlantılar ve topluma, gruba ait olma durumu bu dönemde gelişir. Bu sayede bundan önceki dönemde "Her şey benim istediğim gibi olmalı, evrenin merkezinde ben varım" diyen egoist çocuk gitmiş; yerine dürüstlük, ölüçülülük (makullük) v adalet arayan şefkat ve sevgi dolu bir çocuk gelmiştir. Artık diğer insanlarla ilişkide olduğunun farkındadır. Yapacağı davranışların neler kazandırıp neler kaybettireceğini de anlamaya başlar. Bu dönemde ölüm gerçeğini fark etmeye başlar hatta derinden hisseder. Ölüm karşısında duyduğu acizlik ve çaresizlik, başka insanlara özellikle ailesine kazandığı bu bakış açısı algı penceresini genişletir ve genişleyen bu algı penceresi sayesinde daha önce asla hayal edemeyeceği şeyleri hayal etme ve şekilendirmeye başlar.Hayal ve kurguları olumlu ve yapıcı olduğu kadar yıkıcılık da taşımaktadır.

Bu dönemde edindiği insanların duygularını hissetme becerisi sayesinde, çevresindeki insanların ikiyüzlülükleini, yalanlarını, aldatmalarını, kıvırtmalarını çok rahat anlamaya başlar. Ve duygularını kendisini savunmada nasıl kullanabileceğini ve bu güvensiz ve riskil dünyada kendini nasıl garanti altına alabileceğini öğrenir.

Ayrıca çevresinde kabul edilebilmek, güven ve itimat oluşturabilmek için kurnazlık ve manipülasyona başvurabilir.

Bu dönemde çocuğun ihtiyacı olduğu özellikler ise şunlardır; dürüstlük, adalet, düşküne ve ihtiyaç sahibi insanlara yardımcı olma, orta nokta, nezaket, esnek olma, macera ve heyecan dolu seyahat ve keşifler,,,